เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 237 ภาค –ผงาดขึ้นจากดาวขยะ 17
การประลองครั้งนี้ดุเดือดจนแทบฟ้ามืดดินหม่น สุดท้ายโจวม่อตี๋อาศัยความได้เปรียบเพียงเล็กน้อย เอาชนะหมี่ถานไปได้อย่างหวุดหวิด
โจวม่อตี๋เงยหน้าหัวเราะลั่น “ฮ่า ๆ ๆ พวกเราสู้กันสิบครั้งเสมอกันสิบครั้ง วันนี้เป็นครั้งที่สิบเอ็ด ในที่สุดฉันก็ชนะเสียที!”
หมี่ถานกลอกตาใส่ “ถ้านายยังไม่ชนะอีก นายก็คงไม่ยอมปล่อยฉันไปใช่ไหม?”
โจวม่อตี๋พาดแขนลงบนไหล่เขา “ศิษย์น้อง แพ้ก็คือแพ้ อย่าทำเป็นไม่ยอมรับสิ”
ผู้บำเพ็ญกระบี่ยากจนสองคนนี้ไม่ได้สนใจเลยว่ารอบข้างจะมีคนมุงดูอยู่มากแค่ไหน ทุกครั้งที่พวกเขาประลองกันจะขาดคนดูได้อย่างไร ถ้าไม่มีคนมุงดูความสนุก ต่อให้สู้กันก็ไม่สะใจอยู่ดี
จู่ ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น “อย่าว่าไปเลย เจ้าหนุ่มก้นโผล่สองคนนี่มีแววไม่เบานะ”