กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 227 ภาค – ผงาดขึ้นจากดาวขยะ 7
ฉีเล่อเล่อเหลือบมองก้อนมนุษย์ที่ตกตุ้บลงมาข้างตัว แล้วแค่นเสียงเบา ๆ
ตอนกลางวันลวี่สิงเพิ่งควักเงินเก็บอันน้อยนิดของตัวเองออกมาซื้ออาหารตุนไว้ พอตกกลางคืนเพียงหลับตาลง เขาก็กลับมาตกอยู่ในหลุมเดิมที่เพิ่งจากไปอีกครั้ง
เขาชาไปทั้งตัวแล้ว
ไม่ใช่สิ จะข้ามมาก็ข้ามมาเถอะ แต่เขาคงไม่ได้ถูกขังอยู่ที่นี่ถาวรหรอกนะ?
ปลอดภัยก็จริง แต่ไม่มีอนาคตเอาเสียเลย
พอนึกว่าตัวเองแอบเอาศิลาวิญญาณของฉีเล่อเล่อกลับไปด้วย ลวี่สิงก็รู้สึกผิดขึ้นมาเล็กน้อย “สาวน้อย แหะ ๆ ฉันกลับมาอีกแล้ว”
ฉีเล่อเล่อยืดเส้นยืดสาย ก่อนลุกขึ้นแล้วยื่นมือไปหาเขา “มีของอร่อยอะไรก็เอาออกมา”
ลวี่สิงถามอย่างระมัดระวัง “เธอ...เธอรู้ด้วยเหรอว่าในมิติของฉันมีอะไรอยู่บ้าง?”