กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 221 โลกที่สิบสาม: ภาค - ผงาดขึ้นจากดาวขยะ 1
เมื่ออายุสามสิบปี ในที่สุดฉีเล่อเล่อก็ทนการตามตื๊อไม่ไหว สุดท้ายจึงยอมแต่งงานกับเขาอยู่ดี (หรือควรเรียกว่าแต่งสามีเข้าบ้าน?) เมื่อมองใบหน้าหล่อเหลาอ่อนเยาว์ของอีกฝ่าย นางก็อดนึกถึงผู้ชายคนแรกของเธอในความหมายที่แท้จริงขึ้นมาอีกครั้งไม่ได้
ฉีเล่อเล่อส่ายหน้า เธอกำลังคิดอะไรอยู่กันนะ ตัวเองก็โดดเดี่ยวมานานเกินไปเหมือนกัน ย่อมต้องการความอบอุ่นบ้าง
ต้องรู้จักถนอมคนที่อยู่ตรงหน้า เธอเตือนตัวเองอีกครั้ง