เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 202 ภาค – แม่เลี้ยงที่ถูกฝังทั้งเป็น 12
หลังเก็บชามเรียบร้อย นางจ้าวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเดินไปที่ประตูห้องของบ้านเจ้าสี่แล้วกล่าวกับนางปาว่า “น้องสะใภ้สี่ ตอนนี้ยังไม่ดึก พรุ่งนี้ก็จะส่งเสี่ยวฮวาไปแล้ว เจ้าไม่คิดพาเด็กกลับไปเยี่ยมบ้านเดิมสักหน่อยหรือ? บ้านเดิมของเจ้าอยู่หมู่บ้านข้าง ๆ เดินเพียงชั่วเวลาหนึ่งถ้วยชาก็ถึง”
นางปาตอบอย่างเกียจคร้านว่า “ไม่ไปหรอก ไม่อยากเดิน เหนื่อย ข้าจะนอนสักหน่อย นังเด็กนั่นจะถูกส่งไปก็ส่งไปเถิด อย่างไรเสียวันหน้าก็ต้องแต่งออกไปอยู่ดี”
นางจ้าวถอนหายใจแล้วกลับห้องของตน ทั้งโง่ทั้งขี้เกียจ คำนี้ใช้กับนางปาได้เหมาะเสียจริง งานในบ้าน หากเลี่ยงไม่ยื่นมือทำได้ นางก็ไม่เคยทำ เอาแต่นอนอยู่บนเตียงเตาไฟทั้งวัน นางจ้าวเตือนไปแล้ว ในเมื่อไม่ฟังก็ได้แต่ปล่อยตามชะตา