เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 196 ภาค – แม่เลี้ยงที่ถูกฝังทั้งเป็น 6
ฉีเล่อเล่อเปลี่ยนจากท่าทีเงียบขรึมไม่พูดไม่จาของเจ้าของร่างเดิมโดยสิ้นเชิง นางตักข้าวสารออกมาชามใหญ่ “หุงให้หมด เด็กตั้งมากมาย หากกินไม่อิ่มจะได้อย่างไร?”
นางจ้าว ภรรยาของเจ้าสาม เงยตามองนางแวบหนึ่งแล้วพยักหน้า
นางหลิวกับนางเสิ่นอยากพูดอะไรบางอย่าง แต่เมื่อเห็นสายตาที่ฉีเล่อเล่อเหลือบมองมา ทั้งสองก็แตะตามร่างกายที่ยังบวมเจ็บของตน แล้วกลืนคำพูดกลับลงไป
หลังล้างหน้าบ้วนปากเสร็จ ฉีเล่อเล่อก็นั่งอยู่ข้างโต๊ะรอกินข้าว
หวังอีเหมิ่ง บุตรชายคนโตของหวังถู อายุสิบเอ็ดปีแล้ว เติบโตแข็งแรงราวกับลูกวัวตัวหนึ่ง เขาพูดด้วยเสียงทุ้มอู้อี้ว่า “ท่านพ่อกับพวกอายังไม่กลับมา พวกเขาเป็นคนหาเงินเลี้ยงบ้าน ต่อให้ทำอาหารเสร็จแล้วก็ยังกินไม่ได้ ต้องรอพวกเขาก่อน”