กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 138 สาวงามประจำหมู่บ้านผู้ถูกวางแผนเล่นงาน 10
ฉีเล่อเล่อหันกลับไปมองชายชราที่แม้แต่หายใจก็ยังลำบาก ช่างเถอะ ไม่ถือสาคนรุ่นหลังแล้วกัน
เธอหมุนตัวกลับมานั่งบนเก้าอี้ข้างเตียง
อันเจี้ยนกั๋วมองฉีเล่อเล่อที่นั่งลง สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนหันไปมองพ่อที่หายใจอย่างยากลำบากแล้วสูดลมหายใจเข้าลึก เขาหันมาพูดกับฉีเล่อเล่อ “เมื่อครู่เป็นความผิดของผมเอง ขอให้สหายน้อยยกโทษให้ พ่อของผมป่วยจนลุกจากเตียงไม่ได้แล้ว ขอให้คุณช่วยรักษาด้วย”
ฉีเล่อเล่อเหลือบตามอง เดิมทีอยากพูดแทงใจดำอีกสักสองประโยค แต่พอนึกถึงฐานะของตัวเองในตอนนี้กับความแตกต่างระหว่างเธอกับคนพวกนี้ก็ช่างเถอะ ตัวเธอไม่กลัว แต่ยังมีพ่อแม่อยู่