กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 119 ภาค – โลกดินแดนรกร้าง 4
ฉีเล่อเล่อควบคุมสายลม ก่อนจะทะยานขึ้นไปในอากาศอย่างกะทันหัน
ใบหน้าของสัตว์อสูรพยัคฆ์เต็มไปด้วยความงุนงง เจ้าตัวแมลงนั่นหายไปไหนแล้ว?
ฉีเล่อเล่อทิ้งตัวลงนั่งบนหลังสัตว์อสูรพยัคฆ์ดังตุ้บ สีหน้าพลันแข็งค้าง ถูกหลอกเข้าให้แล้ว! สัตว์ตัวนี้ไม่เหมือนเสือที่เธอเคยรู้จักเลย!
ตอนที่เป็นฮ่องเต้หญิงในโลกก่อน เธอเคยเลี้ยงเสือตัวใหญ่ไว้ตัวหนึ่ง โดยเลี้ยงมาตั้งแต่ยังเป็นลูกเสือ
หลังจากเลี้ยงอยู่หลายปี เธอเคยขี่มันอยู่หลายครั้ง ต่อมาจึงปล่อยมันกลับคืนสู่ป่า บางครั้งเธอก็ยังแวะไปเยี่ยมมัน
ตอนยังเป็นลูกเสือ ขนของมันก็พอใช้ได้ แม้จะไม่ได้นุ่มมากนัก แต่พอโตขึ้น ขนยิ่งแข็งและทิ่มแทง เวลาฉีเล่อเล่อขี่เสือจึงมักไม่สวมเสื้อผ้าที่บางเกินไป