เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 107 ภาค – สาวชาวบ้านตัวน้อยหนีภัยแล้งในยุคโบราณ 12
ฉีเล่อเล่อแค่นหัวเราะ “บ้านเมืองยามนี้ยากลำบากเพียงใด? ต่อให้ขายตัวเป็นทาสก็ยังหากินให้อิ่มไม่ได้ แล้วเจ้าจะช่วยอะไรข้าได้?”
ชายหนุ่มตอบ “เชื่อฟังคำสั่ง ท่านชี้ให้ไปทางไหน ข้าก็จะสู้ไปทางนั้น”
ฉีเล่อเล่อแค่นเสียง “เมื่อครู่ยังขี้ขลาดกันขนาดนั้น พวกเจ้าจะไปสู้กับใครได้?”
ชายหนุ่มหน้าแดง แต่ภายใต้ความมืดไม่มีใครมองเห็น
ท่าทีของเขากลับยิ่งแน่วแน่ “ผู้ที่เก่งกาจเช่นจอมยุทธ์หญิงหาได้ยากยิ่งในใต้หล้า อีกอย่าง พวกเราล้วนเป็นผู้ประสบภัย ไม่มีผู้นำให้พึ่งพา ซ้ำยังระแวงกันเอง หากมีนายให้ติดตาม ย่อมไม่เป็นเหมือนตอนนี้”
ฉีเล่อเล่อคิดดูแล้วก็เห็นว่ามีเหตุผล จะรับเขาไว้ดูก่อนก็ไม่เสียหาย จึงพยักหน้า
“ข้ารับพวกเจ้าไว้ชั่วคราวได้ สำหรับข้า ความภักดีสำคัญที่สุด หากทรยศข้า ข้าจะสับพวกเจ้าเป็นหมื่นชิ้น”
ชายหนุ่มมีสีหน้ายินดี รีบก้าวขึ้นมาคารวะ “ข้าชื่ออวี๋จิ่นจือ ยินดีเชื่อฟังคำสั่งของจอมยุทธ์หญิง”