เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 105 ภาค – สาวชาวบ้านตัวน้อยหนีภัยแล้งในยุคโบราณ 10
หลี่เป่าซานหันไปพูดกับตาเฒ่าหลี่อย่างโมโห “ท่านพ่อ ท่านดูอวี้เฉิงสิ กล้าพูดกับข้าเช่นนี้!”
ตาเฒ่าหลี่เห็นฉีเล่อเล่อทำหลานชายสุดที่รักของเขาล้มก็ไม่พอใจอย่างยิ่ง แต่ตอนนี้เขาไม่กล้ายั่วโมโหนางจริง ๆ
เขาจึงหันไปพูดกับหลี่อิ๋นซาน “เจ้ารอง อวี้เฉิงบ้านเจ้าต้องอบรมให้ดีเสียแล้ว ไม่รู้จักเด็กไม่รู้จักผู้ใหญ่เอาเสียเลย”
ฉีเล่อเล่อโมโหจนหัวเราะออกมา ตาเฒ่านี่รู้จักรังแกคนอ่อนแอแล้วเกรงกลัวคนแข็งกร้าวเสียจริง
นางก้าวพรวดเข้าไปเตะหลี่เป่าซานทันที “เอาแต่ส่งเสียงจ๊อกแจ๊กเหมือนเป็ด น่ารำคาญจริง ๆ”
จากนั้นก็หันไปแค่นหัวเราะใส่หลี่อิ๋นซาน “ที่แท้ลูกชายของคนอื่นเป็นลูกชาย ส่วนลูกชายของท่านเป็นเพียงต้นหญ้าสินะ? ทำงานเหมือนกันแท้ ๆ เหตุใดถึงมีแต่เด็กบ้านเราที่ถูกกดขี่อยู่เรื่อย? ท่านพ่อ หรือว่าท่านปู่เก็บท่านมาจากข้างนอกกันแน่?”
หลี่อิ๋นซานเพียงขี้ขลาด ไม่ได้โง่