เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 50 ภาค - ข้ารับจวิ้นจู่มาเป็นอนุให้สามี 25
ฉีเล่อเล่อแบกคนไว้บนบ่าแล้ววิ่งตะบึงไปตลอดทาง ไม่นานก็ฝ่าออกจากวงล้อมได้สำเร็จ
มีผู้คนจำนวนมากถูกไฟลวก ทั้งสองฝ่ายต่างมีผู้บาดเจ็บ อัคคีวารีไร้เมตตา ไหนเลยจะแยกแยะได้ว่าใครเป็นมิตรใครเป็นศัตรู
ในที่สุดแม่ทัพใหญ่สวีก็นำกำลังบุกเข้ามา จับคนของหนิงอ๋องที่เหลือทั้งหมดกดลงกับพื้นแล้วมัดไว้
ทว่า ผู้ที่พวกเขาต้องถวายอารักขากลับหายไปเสียแล้ว
...
ไทเฮาและเหล่าพระสนมในวังหลังที่ตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว ถูกตามพบและพาออกมาจากมุมต่าง ๆ ที่ซ่อนพระองค์อยู่
หลังจัดการสนามรบเรียบร้อยแล้ว กลับไม่พบร่องรอยของฮ่องเต้เลย
ผู้บัญชาการหลี่กล่าวกับแม่ทัพสวีอย่างลังเลว่า “ท่านแม่ทัพใหญ่ ดูเหมือนว่า...ตอนนั้นฮูหยินฉีจะพาฝ่าบาทไปขอรับ”
เขาเองก็ไม่กล้ายืนยันนัก ตอนนั้นการต่อสู้ดุเดือดเกินไป เพียงเผลอไปชั่วขณะ ผู้ที่ตนกำลังถวายอารักขาก็หายไปแล้ว