เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 45 ภาค - ข้ารับจวิ้นจู่มาเป็นอนุให้สามี 20
จูหรูอี้เองก็เคยฝึกวิชาดาบและขี่ม้าอยู่บ้าง เมื่อตบลงไปฉาดนี้ บัณฑิตอ่อนแออย่างป๋ายอวี้ชวนจึงเห็นดาวระยิบระยับเต็มตา ร่างเซถลาไปไกลในทันที
เขาเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ “จวิ้นจู่ ท่าน...”
หรูอี้จวิ้นจู่ไม่สนใจเขาอีก นางจับมือแม่นมชราพยุงตัวเดินออกไปด้านนอก
ข้างนอกเป็นหีบสินเดิมของนาง คนที่ติดตามมาเป็นสินเดิมกำลังจัดของเข้าคลัง ก่อนนำเข้าคลัง พวกนางต้องเปิดหีบตรวจสอบทีละใบและลงรายการในบัญชี ตอนนี้หีบทั้งหมดถูกเปิดออกแล้ว
จูหรูอี้มองคนที่ติดตามมาเป็นสินเดิมซึ่งแต่ละคนมีใบหน้าซีดเผือด รีบก้าวเข้าไปตรวจดูทีละหีบ
ผ้าที่เดิมอยู่ในหีบกลายเป็นหญ้าป่า ทองคำและเงินที่เคยมีกลายเป็นก้อนหิน เครื่องประดับที่เคยอยู่ข้างในกลายเป็นเศษอิฐเศษกระเบื้อง! ทุกหีบเต็มไปด้วยขยะ!
ของเหลวอุ่นร้อนไหลลงมาตามหว่างขา หรูอี้จวิ้นจู่เหลือกตาขาว ร่างทรุดลงทันที