เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 27 ภาค - ข้ารับจวิ้นจู่มาเป็นอนุให้สามี 2
ฮูหยินผู้เฒ่าป๋ายทรุดคุกเข่าอยู่กับพื้น ลุกขึ้นไม่ได้ ขาของนางหักแล้ว
ใบหน้าชราของผู้เฒ่าป๋ายเย็นเยียบ ตำแหน่งที่เขาอยู่พอดีกับด้านหลังของฉีเล่อเล่อ เขาค่อย ๆ ยกเก้าอี้ตัวหนึ่งขึ้นอย่างเงียบเชียบ แล้วส่งสายตาให้บุตรชายที่อยู่ฝั่งตรงข้าม เขาทำงานหนักมาหลายปี จึงมีเรี่ยวแรงไม่น้อย ต่อให้ถูกผีร้ายเข้าสิงแล้วอย่างไร พวกเขามั่นใจเต็มที่ว่าสามารถสยบผีสาวตนนี้ได้
ดวงตาของป๋ายอวี้ชวนวาบประกาย เขายืนประจันหน้ากับฉีเล่อเล่อพอดี
ป๋ายอวี้ชวนเอ่ยเสียงเย็น “ผีสาวอย่างเจ้า ไม่รู้ว่าเหตุใดถึงมายึดร่างภรรยาข้า รีบออกไปเสีย!”
ฉีเล่อเล่อหรี่ตามองเขา ยิ้มอย่างมีเลศนัย ก่อนหัวเราะเบา ๆ “คนจอมปลอมอย่างเจ้าก็ฉลาดใช้ได้นี่”
คิดจะใช้แผนล่อทางหนึ่งโจมตีอีกทางกับนางเสียด้วย
ป๋ายอวี้ชวนเดือดดาล “เจ้า...”