กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 14 สะใภ้ใหญ่ตัวประกอบแห่งยุคสาธารณรัฐจีน 14
เล็บทั้งสองข้างของป๋ายเหลียนแหลมคม มือข้างหนึ่งพุ่งตรงไปยังใบหน้าของฉีเล่อเล่อ ส่วนอีกข้างหมายจะจิ้มดวงตาเธอโดยตรง ฉีเล่อเล่อไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย เพียงยื่นมือทั้งสองออกไปคว้าข้อมือของป๋ายเหลียนไว้ แล้วออกแรงบีบ
ทันใดนั้น เสียงกรีดร้องราวกับหมูถูกเชือดก็ดังลั่นไปทั่วห้อง “อ๊าก ๆๆ เจ็บ ๆๆ นังสารเลว รีบปล่อยฉัน!”
ฉีเล่อเล่อเบ้ปาก หากไม่ใช่เพราะมีความแค้นกัน คนอ่อนแอขนาดนี้เธอแทบขี้เกียจลงมือด้วยซ้ำ ไม่ต้องพูดถึงตัวเธอเลย เพียงพละกำลังผิดปกติของเจ้าของร่างเดิมก็สามารถจัดการคนพวกนี้ได้สบาย หากวันนั้นเจ้าของร่างเดิมไม่ได้อดอาหารจนหิวหน้ามืดตาลาย จะถูกผลักครั้งเดียวแล้วศีรษะกระแทกก้อนหินจนตายได้อย่างไร?