กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 2 สะใภ้ใหญ่ตัวประกอบแห่งยุคสาธารณรัฐจีน 2
แม่หลี่ไปหายาทาแผลภายนอกมาเล็กน้อย “คุณนายใหญ่ ทายาสักหน่อยนะ……”
เธอช่วยทายาบริเวณบาดแผลที่ท้ายทอยให้ฉีเล่อเล่อ
ฉีเล่อเล่อพูดเบา ๆ “ขอบคุณนะแม่หลี่ ต่อไปเรียกฉันว่าเสี่ยวเล่อเถอะ ฉันจะเป็นคุณนายใหญ่อะไรกัน”
แม่หลี่มองดวงตาเย็นขรึมของเธอ ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง “เสี่ยว…อืม เสี่ยวเล่อ เธอลำบากมามากแล้ว”
ฉีเล่อเล่อตอบ “ฉันแค่เจ็บท้ายทอยมากเท่านั้น”
สิบปีในวันสิ้นโลก เธอลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าควรร้องไห้อย่างไร
แม่หลี่ถอนหายใจ หันหลังเดินออกไป ไม่นานก็ยกโจ๊กเนื้อหอมกรุ่นชามใหญ่มา