เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 1203 ภาค –ฮูหยินแม่ทัพไม่ยอมถูกปลดจากตำแหน่งภรรยาเอก 17
ฮูหยินอันกำลังจะบันดาลโทสะ แต่กลับได้ยินบรรดาผู้อาวุโสประจำตระกูลพากันพูดขึ้นอย่างเซ็งแซ่
“หลายปีมานี้ จวนแม่ทัพถูกเจ้ากับบุตรสาวใช้จ่ายเงินทองอย่างสุรุ่ยสุร่ายตามใจชอบ คนในตระกูลไม่ได้รับการเกื้อหนุน ชีวิตความเป็นอยู่ก็ยิ่งฝืดเคืองลงทุกที แม้แต่ครอบครัวของคนแก่ไม่กี่คนอย่างพวกเรา ก็แทบไม่มีปัญญาส่งเสียลูกหลานให้เรียนหนังสือฝึกเขียนอักษรแล้ว นับประสาอะไรกับคนอื่น”
“พวกเราที่เป็นตระกูลสายรองอาศัยอยู่ในเมืองหลวง ต่างก็หวังพึ่งให้ตระกูลสายหลักช่วยเหลือดูแลตามสมควร ตระกูลใหญ่ที่ไหนบ้างไม่ทำเช่นนี้? เจ้าอย่าลืมเสียล่ะว่า เวลาครอบครัวของเจ้ามีเรื่องเดือดร้อน คนในตระกูลเคยออกแรงช่วยเหลือกันอย่างไรบ้าง”
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ฮูหยินเผยแสร้งทำเป็นหูหนวกตาบอด ไม่ยอมทำหน้าที่ของตนเอง บรรดาญาติร่วมตระกูลจึงไม่พอใจนางมานานแล้ว