กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 217 ลูกชายผู้รับเคราะห์ของคนเสเพลกลับใจ 17
หลังจากหยางเฟิงจากไป สายตาของเผยหลิงก็ตกลงบนตัวเผยเจา เธอเข้ามาใกล้ ๆ แล้วถามอย่างระมัดระวัง “พี่ชาย พี่ว่าอาลุงหยางเป็นยังไงบ้าง”
เผยเจาเลิกคิ้วมองเด็กหญิงที่เพิ่งแปดขวบแต่ใบหน้าเขียนชัดว่า ‘ฉันมีความในใจแล้ว’ คนนี้ แล้วถามกลับ “เธอว่ายังไงล่ะ”
เผยหลิงยิ้มแฉ่งพูดว่า “ฉันชอบอาลุงหยางนะ! อาลุงหยางไปส่งฉันที่โรงเรียนและไปรับฉันกลับบ้าน ฉันก็ไม่กลัวว่าจะมีคนตามอยู่ข้างหลังฉันแล้ว”
เผยหลิงยังอยู่ในช่วงเติบโต เรื่องครั้งก่อนถึงจะไม่ได้สร้างบาดแผลทางใจอะไรมากนัก แต่ก็ยังขาดความรู้สึกปลอดภัยอยู่ดี