ตอนที่ 0030

เย่ชิวไป๋หาข้ออ้างเดินออกไปส่งพวกเขาที่หน้าประตูบ้าน

เมื่อเดินพ้นระยะสายตามาพอสมควร เธอก็สรุปสถานการณ์ร่วมกับพวกเขา ก่อนจะกำชับความเพิ่มเติมอีกสองสามประโยค

“คุณปู่ของฉันเป็นคนใจอ่อน พวกคุณต้องแกล้งทำตัวน่าสงสารต่อหน้าท่านให้บ่อย ๆ เข้าไว้ ไม่นานท่านก็คงยอมเปลี่ยนใจเอง”

“ช่วงสองสามวันนี้ฉันก็จะคอยช่วยพูดตอกย้ำเรื่องนี้เป็นการส่วนตัวอีกแรง เชื่อว่าผ่านไปไม่กี่วันท่านคงยอมเปิดปากตกลงแน่”

พวกคุณหมอทั้งหลายได้ฟังดังนั้นก็พยักหน้ารับคำรัว ๆ ต่างพากันตอบรับว่าเข้าใจกระจ่างแจ้งแล้ว

เย่ชิวไป๋ไม่กล้าโอ้เอ้อยู่นาน หลังจากเอ่ยธุระเสร็จสิ้นก็รีบหมุนตัวเดินกลับเข้าบ้านทันที

ยามที่เธอกลับเข้ามา ก็พบว่าสายตาที่คุณปู่ใช้มองเธอนั้นดูแปลกแปร่งไปจากเดิม

เย่ชิวไป๋จึงส่งยิ้มแป้นอย่างสดใสให้ท่านหนึ่งที แล้วรีบมุดตัววิ่งหายเข้าไปในห้องของตนเองอย่างว่องไว