0146

⬢⬢⬢

ตอนที่ 146 ไม่อยากนอนคนเดียว

การร่ายรำของลู่หวยซียังไม่ทันได้ให้เซี่ยหยวนจิงชม ทางเขตพระราชฐานก็ส่งข่าวมาเสียก่อน มีรับสั่งเรียกตัวเขาเข้าวัง

กระทั่งประตูกำแพงวังใกล้จะลงกลอนจึงค่อยกลับมา

หลังจากนั้นติดต่อกันหลายวันล้วนเป็นเช่นนี้ จนกระทั่งสุดท้ายสีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนเป็นซีดขาวอีกครา หมอหลวงบอกว่ามีไข้ ฝ่าบาทจึงไม่ได้รับสั่งเรียกเขาอีก

คืนนั้น ลู่หวยซีเฝ้ามองเขาดื่มยา รอจนเขาจัดแจงตนเองเรียบร้อยจึงค่อยปีนขึ้นเตียงจากด้านข้าง นอนลงข้างกายเขาอย่างเรียบร้อยสงบเสงี่ยม

เซี่ยหยวนจิงได้ยินนางทอดถอนใจเบา ๆ เขาวางของในมือลง พลิกกายแล้วรวบตัวคนเข้ามากอดไว้ในอ้อมอก

“เป็นอันใด เป็นห่วงข้ารึ”

ลู่หวยซีพยักหน้า ยามช้อนตาขึ้นมองเขาพลันอึกอักคล้ายอยากเอ่ยแต่ก็หยุดไว้