0138

⬢⬢⬢

ตอนที่ 138 เจ้าเห็นข้าเป็นสิ่งใดกัน

ยามอยู่บ้าน ลู่หวยซีไม่ค่อยได้แทะน่องไก่เท่าใดนัก

ในครัวจะฉีกเนื้อนุ่ม ๆ ด้านบนจัดวางไว้อย่างดี เพื่อให้สะดวกแก่การคีบกินของนาง

ทว่าเมื่ออยู่บนเขา นางกลับรู้สึกว่าการถือไว้ในมือกินแล้วส่งกลิ่นหอมน่าอร่อยกว่า

โดยไม่สนใจสายตาถมึงทึงของตาเฒ่า นางแทะน่องไก่นั้นอย่างละเอียดลออและเกลี้ยงเกลา

พอลู่หวยซีกินอิ่ม ไก่ฝูงนั้นก็ไม่กล้ามาปรากฏตัวตรงหน้านางอีกเลย แม้กระทั่งเป็ดไม่กี่ตัวที่อยู่ข้าง ๆ ก็พากันมุดไปอยู่อย่างเรียบร้อย ณ มุมหนึ่งของลานรั้วไม้ไผ่

นางลูบท้องเดินวนรอบด้านหลังหนึ่งรอบ รู้สึกว่าพื้นดินล้วนไม่ค่อยดี จึงเดินวนออกไปเลือกพื้นที่ที่ค่อนข้างกว้างขวางกว่า

ริมหูแว่วเสียงสายน้ำไหลเบา ๆ ไม่ดังเกินไป เป็นสุ้มเสียงที่ฟังแล้วรู้สึกสบายใจพอดิบพอดี