เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 134 เขาดีต่อข้ามาก
ลู่หวยซีย่อมอยากกลับจวนสกุลลู่อยู่แล้ว
นางเพิ่งจะได้ไปมาหนหนึ่งก็เมื่อคราวไปหาเรือนรองคราวก่อน
หลังจากนั้นนางก็พะวงเรื่องบาดแผลของเซี่ยหยวนจิง อีกด้านหนึ่งก็ต้องไปย่านซุ่นอัน ทั้งยังต้องไปดูเรือนใหม่อีก แทบไม่มีเวลาว่างอื่นใดเลย
จนกระทั่งช่วงสองสามวันนี้ที่เซี่ยหยวนจิงเริ่มยุ่งขึ้นมา
ปิดประตูห้องทั้งวันทว่าตัวกลับไม่ได้อยู่ในจวน นางจึงพอมีเวลาว่างได้ออกจากจวนมาจัดซื้อข้าวของบ้างเล็กน้อย
แต่จะว่าไปนางเองก็ไม่ได้พูดคุยกับเซี่ยหยวนจิงดี ๆ มาหลายวันแล้วเช่นกัน
แม้ว่ายามนี้ทั้งสองจะนอนร่วมห้องเดียวกัน ทว่าตกกลางคืนไม่ใช่นางล้มตัวลงนอนแล้วหลับไปทันที ก็เป็นเซี่ยหยวนจิงที่มีความเหนื่อยล้าเจืออยู่ระหว่างคิ้ว จนนางไม่ตัดใจเอ่ยปากชวนเขาคุย
เซี่ยหยวนจิงเองก็คล้ายจะตระหนักได้ว่าช่วงนี้ตนยุ่งมากเกินไป วันนี้ตอนออกจากจวนจึงได้ตกลงกันไว้เป็นพิเศษว่าจะร่วมมื้อค่ำด้วยกัน