เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 118 ต่อปากต่อคำ
วันรุ่งขึ้น หลังจากใส่ยาให้เซี่ยหยวนจิงใหม่อีกรอบเสร็จแล้ว ชายชราก็ถลึงตาเครากระตุกอยู่อีกพักใหญ่
ลู่หวยซีปิดปากเงียบไม่ส่งเสียง เดินตามหลังอยู่อย่างว่าง่ายคอยปรนนิบัติอย่างอดทน
“เก่งกาจถึงเพียงนี้แล้วยังจะเชิญหมอมาไย อยากทำสิ่งใดก็ทำ มีชีวิตอยู่ได้นานเท่าใดก็เท่านั้น มิสาแก่ใจกว่าหรือ เจ้าเองก็มิต้องมาแสร้งทำเป็นรู้ความต่อหน้าข้า ช่วยใส่ยาให้เขาเอย จับตาดูเขาดื่มยาเอย ล้วนแต่ทำเรื่องเกินจำเป็นทั้งสิ้น ในเมื่อคนทั้งสองต่างไม่ฟังคำกำชับ เช่นนั้นก็สู้ปล่อยให้นอนรอความตายอยู่ตรงนั้นไปเลยเสียยังจะง่ายกว่า”
เซี่ยหยวนจิงได้ยินพลันยิ้มออกมา อดมิได้ที่จะเอ่ยปากขัดขึ้น
“ท่านผู้เฒ่ามาด่าข้าเถิด เป็นข้าเองที่ไม่ฟังคำเตือน ลุกขึ้นมากลางดึก”
“ตาแก่อย่างข้าก็ด่าเจ้านั่นแหละ!”
ตาเฒ่าโยนยาที่เหลือใส่อ้อมอกลู่หวยซี “ทว่านังหนูอย่างเจ้าก็อย่าคิดจะปัดความรับผิดชอบไปได้”
“ข้ามีเสียที่ไหน”