0116

⬢⬢⬢

ตอนที่ 116 พวกเรามีความสัมพันธ์อันใดกัน

ยามที่เซี่ยหยวนจิงอ่อนโยนขึ้นมา แม้แต่น้ำเสียงก็ยังแฝงไว้ด้วยความล่อลวงใจชนิดหนึ่ง

เดิมทีลู่หวยซียังไม่รู้สึกทรมานใจเท่าใดนัก ทว่าพอได้ยินเขาถามเช่นนี้ พลันรู้สึกว่าสองวันมานี้ตนเองช่างอยุติธรรมยิ่งนัก ทั้งยังไม่สบอารมณ์เป็นพิเศษ

นางหลุบตาลงไม่เอ่ยวาจา ปล่อยให้เขาดึงตนเข้าไปใกล้ แนบชิดยิ่งขึ้นกว่าทุกครา

“ฮูหยินช่วยข้าไล่คนไป ข้ารู้สึกขอบคุณยิ่งนัก”

เซี่ยหยวนจิงพานางนั่งลง

“สองวันมานี้ความน้อยเนื้อต่ำใจที่ฮูหยินต้องทนเพราะข้า ข้าล้วนจดจำไว้หมดแล้ว เจ้าจะระบายโทสะใส่ข้าก็ได้ แต่อย่าได้พาลโกรธข้าเพราะเขาเลย ในบรรดาผู้คนทั้งหมด มีเพียงข้ากับเจ้าเท่านั้นที่อยู่ร่วมกัน”

คำว่าเขาผู้นี้ ทั้งสองต่างรู้ดีว่าหมายถึงโหวเฉิงเอิน

สิ้นเสียงของเซี่ยหยวนจิง เขาก็ชะงักไปชั่วครู่ จากนั้นมือที่จับข้อมือนางก็เลื่อนลงไป บีบนวดปลายนิ้วขาวผ่องของนางเบา ๆ