เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 107 ไม่ได้แต่งเข้าจริง ๆ ก็ดีแล้ว
ฮูหยินใหญ่สกุลเซี่ยดูเหมือนจะสงบใจลงได้แล้ว
นางมองคนตรงหน้า พลันหวนนึกถึงการโต้เถียงภายในห้องนี้เมื่อครู่ จึงรู้สึกขึ้นมาวูบหนึ่งว่าลู่หวยซีไม่ได้แต่งเข้ามาจริง ๆ ก็ดีเหมือนกัน
ทั้งสามเรือนของสกุลเซี่ย มีเรือนใดบ้างที่เหล่านายท่านและคุณชายมิได้เย็นชาใจคอโหดเหี้ยม มีเรือนหลังของเรือนใดบ้างที่มิได้สลับซับซ้อนยุ่งเหยิง
เซี่ยจื่อจางกลับเป็นคนรักมั่นฝังใจ เฝ้าคำนึงถึงคนที่ตนยื่นมือช่วยไว้เป็นคนแรกและติดตามตนมาเป็นคนแรกไม่รู้ลืม
ทว่าเหตุใดเขาจึงไม่ตบแต่ง ก็เป็นเพราะสตรีผู้นั้นมีฐานะไม่คู่ควรหรอกหรือ
“อยู่ร่วมกับหยวนจิง เจ้าก็คงต้องกล้ำกลืนความอยุติธรรมมาไม่น้อย ตอนที่เขาเอ่ยปากสู่ขอแต่แรก คงพูดจากับเจ้าอย่างตรงไปตรงมา หรืออาจมีทั้งข่มขู่บีบคั้นและเอาผลประโยชน์เข้าล่อ”
“ไม่น้อยเนื้อต่ำใจเจ้าค่ะ”
ลู่หวยซีเอ่ยขัดฮูหยินใหญ่สกุลเซี่ย มือข้างหนึ่งกำเข้าหากันเบา ๆ