กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 103 อยากอยู่เคียงข้างเพียงเจ้าไปตลอด
ภายในห้องเงียบสงัดยิ่งนัก
ลู่หวยซีมิได้รั้งใครไว้ช่วยนาง
นางถอดชุดที่จะใส่ไปนอกจวนออกเพียงลำพัง แล้วผลัดเปลี่ยนกลับมาใส่กระโปรงตัวเดิมเมื่อครู่
ทว่าเสื้อคลุมตัวนอกตัวสุดท้ายกลับสวมอย่างไรก็ไม่เรียบเสียที
นางก้มหน้า ยิ่งดึงก็ยิ่งรู้สึกอึดอัดขัดใจ จึงหยุดมือลงแล้วยกมือขึ้นเช็ดดวงตา
เช็ดไปเช็ดมาหลังมือก็เริ่มเปียกชื้น ภาพเบื้องหน้าก็เริ่มพร่ามัวมองไม่ชัดเจน
ลู่หวยซีเม้มมุมปาก ไม่รู้ว่าไม่อยากจะร้องไห้ในยามนี้ หรือกำลังเคืองแค้นตัวเองอยู่กันแน่
ยามนี้นางสมควรต้องดีใจอย่างยิ่ง ทว่าหลังจากผ่อนลมหายใจโล่งอกแล้ว นางกลับรู้สึกว่ามีความน้อยเนื้อต่ำใจถาโถมเข้าใส่จนท่วมท้น