เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 97 ไม่คิดจะหย่าขาด
สีหน้าของลู่ถังซูปรากฏแววอับอายขายหน้า
บนร่างของนางยังมีร่องรอยที่ยังไม่เลือนหาย
พอหวนนึกถึงวันนั้นที่ตนตื่นขึ้นมาท่ามกลางเสียงหวีดร้องของผู้อื่น และนอนร่วมเตียงเดียวกับเจ้าคนไร้ประโยชน์อย่างเฮ่อเจี้ยนสิง
ซ้ำยังนึกถึงว่ายามนี้นางในเมืองหลวงไม่อาจเชิดหน้าชูตาได้อีก อนาคต อำนาจ และความร่ำรวย ล้วนต้องตกเป็นรองผู้อื่นทั้งสิ้น กระทั่งอาจเทียบไม่ได้แม้แต่ธิดาอนุในจวนด้วยซ้ำ นางก็โกรธแค้นจนแทบกระอักเลือด ยืนแทบไม่อยู่
เรื่องทั้งหมดนี้ล้วนเป็นลู่หวยซีที่ทำร้าย แต่นางกลับแตะต้องอีกฝ่ายไม่ได้แม้แต่น้อย
“หลายปีมานี้เจ้าเสแสร้งแกล้งทำจริง ๆ ด้วย! เจ้าจิตใจอำมหิตเพียงนี้ ไม่กลัวว่าวันหนึ่งจะได้รับกรรมสนองหรืออย่างไร!”
“หากเอ่ยถึงความชั่วช้าอำมหิต ข้าเทียบเจ้าไม่ได้หรอก”