0072

⬢⬢⬢

ตอนที่ 72 เหตุใดจึงไม่มาถามข้า

หลีเหนียงแทบจะล้มพับลงไป นางยังอยากจะเอ่ยถามอีกสักประโยค ทว่าคนตรงหน้ากลับไม่ให้โอกาสนี้นางอีก

ในที่สุดเสิ่นโจวซวี่ก็ได้สติท่ามกลางความเคลื่อนไหวนี้ พอเห็นว่าเซี่ยหยวนจิงกำลังจะไป เขาก็รีบวิ่งตามออกไปทันที “เจ้าจะไปที่ใด”

เขากดเสียงต่ำ “อย่าให้เรื่องบานปลายเชียว หากหักขาของเขาจริง ๆ จะยุ่งยากมาก”

เซี่ยหยวนจิงหันกลับมามองเขาแวบหนึ่งโดยไม่กล่าวสิ่งใด

เสิ่นโจวซวี่หยุดฝีเท้าลงโดยไม่รู้ตัว ยกมือขึ้นลูบจมูก ไม่กล้าตามไปอีก

เมื่อครู่หากมิใช่เพราะเขาปากสว่าง เรื่องนี้ก็คงไม่จัดการยากเย็นถึงเพียงนี้ ตอนนี้เซี่ยหยวนจิงยังไม่มีกะจิตกะใจมาเอาความเขา รอประเดี๋ยวพอได้สติ ก็ไม่รู้ว่าจะฉีกเขาเป็นชิ้น ๆ ทันทีหรือไม่

“คุณชายเสิ่น ท่านนี่จริง ๆ เลย... คราวหน้าท่านอย่าได้เอ่ยถึงฮูหยินน้อยใหญ่ของพวกเราเช่นนี้อีกเลยขอรับ”

กงเฟยก้าวขึ้นหน้า อดไม่ได้ที่จะกล่าวขึ้นประโยคหนึ่ง