0062

⬢⬢⬢

ตอนที่ 62 ไม่ขาดแคลนคนขึ้นเรือ

ลู่หวยซีกับโจวเสียนหย่าเดินเข้าไปด้านใน

ลมบนผืนน้ำพัดแรง เพิ่งก้าวไปได้ไม่กี่ก้าว ไออุ่นในฝ่ามือของนางก็ถูกพัดหายไปจนหมดสิ้น

โจวเสียนหย่าเดินตามอยู่ด้านข้าง สีหน้าดูสงบ ทว่าในใจกลับอัดอั้นถ้อยคำไว้ไม่น้อย

เมื่อเห็นว่ายามนี้ไม่มีผู้ใดตามมา นางจึงอดไม่ได้ที่จะขยับเข้าไปใกล้อีกนิด

“เมื่อครู่ทำเอาข้าตกใจแทบแย่”

“เป็นอะไรไปหรือ”

“ข้าคิดไม่ถึงว่าสหายที่คุณชายใหญ่สกุลเซี่ยที่เจ้าเอ่ยถึงจะเป็นเสิ่นโจวซวี่ ข้านึกว่าพวกเขาเป็นเพียงเพื่อนร่วมงานที่สนิทกว่าคนแค่พยักหน้าทักทายกันเพียงเล็กน้อยเสียอีก”

นางกระซิบเสียงเบา “อีกทั้งสองคนเมื่อครู่นั้น ในสายตาผู้อื่นเกรงว่าคงไม่มีแม้แต่ความสัมพันธ์แบบพยักหน้าทักทายกันด้วยซ้ำ ลับหลังกลับสนิทสนมกันถึงเพียงนี้”