เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 57 อยากให้ข้าปล่อยหรือ
ลู่หวยซีกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ ยามที่เซี่ยหยวนจิงหยุดลงตรงหน้านาง ร่างเงาของเขาก็คดคล้ายโอบล้อมตัวนางไว้ทั้งร่าง
นางแหงนหน้ามองเขา กะพริบตาปริบ ๆ ท่ามกลางระยะห่างที่นับว่าใกล้ชิดสนิทสนมนี้
“ข้าหาได้ทำเสียหน่อย นางเป็นคนพูดเองว่าในจวนมีกฎเกณฑ์ของในจวน ว่าข้าไม่รู้ความเรื่องการใช้จ่ายภายในจวน”
ลู่หวยซีส่งเสียงฮึดฮัดแผ่วเบา โยนเรื่องออกไปอย่างไม่คิดสำรวมแม้แต่น้อย “ข้าเป็นสะใภ้ใหม่ที่มาจากภายนอก ย่อมต้องปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ในจวนอยู่แล้ว มิเช่นนั้นท่านย่าและท่านแม่คงไม่พอใจในตัวข้าแน่”
“เช่นนั้นหรือ”
เซี่ยหยวนจิงหลุบตาลง “ข้าเห็นเจ้าปรนนิบัติเอาใจพวกท่านจนเบิกบานใจยิ่งนัก”
เขาหัวเราะเบา ๆ “นึกว่าเป็นกระต่ายซื่อตัวหนึ่งแท้ ๆ ที่แท้ในสมองล้วนคิดคำนวณไว้หมดแล้วรึ”
“เปล่าเสียหน่อย ข้าเทียบท่านไม่ได้หรอก”