เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 33 เจ้ามีแม่นางที่พึงใจหรือไม่
สองวันมานี้ลู่หวยซีว่านอนสอนง่ายยิ่งนัก โดยพื้นฐานแล้วหากเซี่ยหยวนจิงไม่เอ่ยปากสนทนากับนาง นางก็สามารถอยู่เงียบ ๆ ไม่ส่งเสียงใดได้ตลอด
มีเพียงบางคราที่ถูกเรียกตัวไปยังเรือนของฮูหยินใหญ่สกุลเซี่ยเพื่อเรียนรู้การดูแลจัดการงานเรือน หรือไม่ก็ถูกคุณหนูสี่เซี่ยเจิ่นอินเชิญไปเรือนรอง เวลาที่เหลือล้วนเอาแต่ครุ่นคิดเรื่องของตนเอง
ยามค่ำคืนเข้านอนก็มิต้องให้ผู้ใดเร่งเร้า ท้องฟ้ายังมิทันมืดสนิทก็จัดแจงตนเองปีนขึ้นเตียง คลุมผ้านวมผืนบางบดบังใบหน้าไปค่อนเสี้ยว สองมือวางแนบข้างลำตัวอย่างเรียบร้อย นอนเหยียดตรงแน่ว
จวบจนค่ำคืนของวันที่สาม เซี่ยหยวนจิงเดินเข้ามาจากด้านนอก
หลังจากผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วจึงมาหานาง เห็นนางหลับตาพริ้มคล้ายกำลังหลับใหล มีเพียงแพขนตายาวที่สั่นไหวไม่หยุด เขาหยุดยืนอยู่ไม่ไกลจากข้างเตียง หลุบตามองลงมา