เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 27 เชือดเฉือนด้วยมีดนุ่มนิ่ม
ลู่หวยซีพบปะผู้คนไปรอบหนึ่ง ทั้งยังฟังคงเฟยพูดถึงเรื่องของในมือเซี่ยหยวนจิงอยู่นานครึ่งค่อนวัน จนท้ายที่สุดก็ไม่อาจผัดผ่อนได้อีก จึงลุกขึ้นเดินไปยังเรือนของฮูหยินเฒ่า
เมื่อครู่นางกินของไปบ้าง ทว่าไม่มากนัก เวลานี้เดินมาได้ช่วงหนึ่ง ก็รู้สึกหิวขึ้นมาอีกแล้ว
“ฮูหยินน้อยใหญ่ เรือนด้านหน้านั่นเจ้าค่ะ”
การมาครานี้ ลู่หวยซียังพาจิ่งซวงมาด้วย
เมื่อเช้าตอนเพิ่งตื่นนอนนางยังสะลึมสะลือ จึงมิได้พินิจพิเคราะห์ให้ละเอียด
ภายหลังนางกลับเรือน จิ่งซวงก็เข้ามาปรนนิบัติ ข้อหนึ่งคือไม่แย่งชิงความสนิทสนมกับเหยาซวี ข้อสองคือไม่เอ่ยปากสอดคำตามอำเภอใจ เพียงแค่ยืนเฝ้าอยู่เบื้องหลังนางอย่างเงียบเชียบเช่นนั้น เห็นสิ่งใดต้องยื่นมือช่วยก็ก้าวขึ้นมาอย่างคล่องแคล่ว ชวนให้รู้สึกสบายใจยิ่งนัก
ลู่หวยซีจึงอดมิได้ที่จะมองดูอีกสองครา