เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 25 เช่นนั้นเจ้าก็เป็นคนดีจริง ๆ
คำพูดของฮูหยินใหญ่สกุลเซี่ยมิได้ดำเนินต่อ ทว่าสีหน้ากลับทำให้ฮูหยินสามสกุลเซี่ยผู้ก่อเรื่องเกิดความไม่ยินยอมพร้อมใจขึ้นมาบ้าง
มู่เนี่ยนเวยกว่าจะสงบจิตใจลงได้ กำลังคิดจะเอ่ยสิ่งใด ครั้นช้อนตาขึ้นก็แลเห็นฮูหยินผู้เฒ่าที่อยู่ด้านหน้าคล้ายกำลังครุ่นคิดเพราะคำพูดของเรือนใหญ่
ใจของนางพลันดิ่งวูบ
ชาติกำเนิดเป็นจุดด้อยที่นางมิอาจเปลี่ยนแปลงได้จริง ๆ แต่นางไม่อาจปล่อยให้ฮูหยินผู้เฒ่าคิดสิ่งใดขึ้นมาได้จริง ๆ จนเอนเอียงไปเข้าข้างคุณหนูตระกูลลู่ผู้นั้น
คิดพลาง นางก็รีบปรี่เข้าไปประคองคนไว้ แล้วเอ่ยขึ้นเสียงแผ่ว
“ทวดฝ่ายแม่โปรดอย่าได้มีโทสะเลยเจ้าค่ะ เป็นเนี่ยนเวยที่ไม่สมควรมาส่งแผ่นแปะโอสถให้ท่านในเวลาเช่นนี้ เมื่อครู่เดิมทีเนี่ยนเวยก็ควรจะถอยออกไป เพียงแต่ได้ยินพี่สะใภ้บอกว่าจะใช้เงินของพี่ชายลูกพี่ลูกน้อง ชั่วขณะนั้นตกใจจนตั้งตัวไม่ทันเจ้าค่ะ”