เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 18 ไม่มีผู้ใดกล้ากล่าวว่าเจ้าไม่เป็นที่ให้ความสำคัญ
ยามที่ผู้มาเยือนก้าวเข้ามาใกล้ ก็นำพากลิ่นอายเฉพาะตัวบนร่างของเขาติดมาด้วย
ลู่หวยซีมองไม่เห็นตัวคน ทว่าอาศัยความรู้สึก หลุบตาลงก็มองเห็นชายชุดมงคลสีแดงมุมหนึ่งใต้ผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวพอดี
แม่นมอาวุโสบอกว่าก่อนที่คนทั้งสองจะเข้าห้องหอไม่อาจพบหน้ากันได้ ทว่าคงเป็นเพราะมิใช่พิธีมงคลสมรสจริง เซี่ยหยวนจิงถึงได้ทำตามอำเภอใจเช่นนี้ ไม่รักษากฎเกณฑ์อันใดเลยสักข้อ
ลู่หวยซีก็มิได้รู้สึกว่าไม่ดี เมื่อมั่นใจว่าเขาอยู่ในสายตา นางกลับรู้สึกสบายใจขึ้นมากอย่างน่าประหลาด
ส่วนเซี่ยหยวนจิงคล้ายล่วงรู้ว่านางกำลังคิดสิ่งใด พลันหยุดยืนลง ก็เอ่ยอธิบายตามความคิดของนางขึ้นมาคำสองคำ
“ยังมิได้เปิดผ้าคลุมหน้า ไม่นับว่าทำลายกฎเกณฑ์”
“ยังทำเช่นนี้ได้ด้วยหรือ”
“ได้ วันนี้เจ้ากับข้าเป็นผู้ชี้ขาด”