เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 14 ยามนี้ผู้ใดยังจะแต่งกับเจ้าอีก?
ภายในจวนโหวเฉิงเอิน เซี่ยหยวนจิงถูกมารดาเซี่ยรั้งตัวไว้
ในห้องโถงมีต้นปะการังสะดุดตาวางตั้งอยู่ สีแดงเพลิงดูเป็นมงคลรื่นเริง
“วันนี้ไฉนจึงกลับมาได้ มิใช่บอกว่างานราชการรับมือยากหรอกหรือ”
มารดาเซี่ยจิบน้ำชา ได้ยินบุตรชายตรงหน้าสั่งให้คนยกน้ำแข็งเข้ามา นางคิดจะห้ามปราม ทว่าสุดท้ายก็ทำเพียงทอดถอนใจ
“สมควรจัดการเรื่องเจ้าให้เป็นหลักเป็นฐานเสียแต่เนิ่นๆ วันหน้าอย่างน้อยก็ยังมีคนคอยดูแลเจ้าได้บ้าง”
เซี่ยหยวนจิงยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ ยกมือรินน้ำชาให้ตนเอง
น้ำชารินไม่เต็ม เว้นว่างไว้ครึ่งหนึ่ง
“เพียงแต่งานมงคลของเจ้ากำหนดกระชั้นชิดปานนี้ ทั้งยังไม่ยอมจัดงานให้ใหญ่โต ใจข้ายังรู้สึกไม่สงบอยู่บ้าง เจ้าบอกกับข้าตามตรงเถิด การแต่งงานนี้ เป็นความต้องการของเจ้าเองจริงหรือ”