กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 12 ข้าไม่มีทางไม่อยู่
ครั้นได้ยินเสียงเรียกคุณชายใหญ่คำนี้ ลู่หวยซีพลันตั้งรับไม่ทันไปชั่วขณะ ถึงขั้นยังคิดอยู่ในใจว่าจวนแห่งนี้มีคุณชายใหญ่อยู่กี่คนกันแน่
จนกระทั่งเซี่ยหยวนจิงขานรับเสียงแผ่วเบาคำหนึ่ง นางจึงค่อยหันศีรษะไป มองเหม่อตรงไปทางนั้น
“ที่แท้ท่านก็อยู่ในจวนหรือนี่”
“ประหลาดใจมากหรือ”
“อืม”
ลู่หวยซีพยักหน้าอย่างรวดเร็วยิ่ง
ประหลาดใจจริง ๆ นั่นแหละ เพราะตามความเข้าใจของนาง วันนี้ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะได้พบเห็นคนผู้นี้
“ยามที่เจ้ามาข้าไม่อยู่”