0006

⬢⬢⬢

ตอนที่ 6 เขาไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นเสียหน่อย

รุ่งขึ้นจวนถึงเวลามื้อเช้า ลู่หวยซียังคงหลับใหล

เมื่อคืนนางเอาแต่ครุ่นคิดถึงคำพูดของเซี่ยหยวนจิง ทั้งยังพลันนึกถึงคราวที่ตนเคยพบเซี่ยหยวนจิงขึ้นมา

ณ ลานขี่ม้าที่พี่ชายพานางไป ชายผู้นั้นพลิกกายขึ้นหลังม้า สวมเสื้อคลุมยาวสีเข้มเฉกเช่นเดียวกัน แม้กระทั่งลายเมฆาบนสายรัดเอวยังแฝงความหม่นมืด

ลู่หวยซีกำลังขี่ม้าแคระตัวหนึ่งอย่างสบายอารมณ์ กลับถูกเขาดึงดูดสายตาไปอย่างไม่อาจบอกเหตุผล จึงตามม้าของเขาเข้าสู่ป่าเขาไปโดยไม่รู้ตัว

ทว่าการเคลื่อนไหวของคนผู้นั้นรวดเร็วยิ่งนัก รอจนลู่หวยซีอ้อมรอบหนึ่งตามมาทัน เซี่ยหยวนจิงก็ลงจากหลังม้าแล้ว ทั้งยังวางมือลงบนคอของผู้อื่น ประหนึ่งจะหักคอของคนผู้นั้นเสียให้ได้

ลู่หวยซีตกใจจนสะดุ้ง

ทว่าต่อมาเมื่อนางเห็นใบหน้าของคนที่ถูกบีบคอ สัญชาตญาณที่อยากจะร้องเรียกคนก็ถูกสะกดข่มไว้