เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 3 มีคนในดวงใจก็ช่างเถอะ
“อย่างนั้นหรือ”
เซี่ยหยวนจิงแย้มยิ้มขึ้นมา หางตาเลิกขึ้นเล็กน้อย ไอเย็นเยียบทั่วร่างพลันเจือจางลงไปบ้าง แฝงความสงบสุขุมเพิ่มขึ้นมาหลายส่วน
“แต่ข้าคล้ายจะเป็นคนเพียงคนเดียวที่สามารถช่วยคุณหนูรองได้”
เขากล่าวเอื่อยเฉื่อย “ข้ามีจุดประสงค์ หากใต้เท้าลู่ยินยอม ข้าสามารถขัดขวางเรื่องที่คุณหนูรองต้องเข้าวังได้ ทั้งยังรับรองได้ว่าหลังพิธีมงคลสมรส ในระหว่างที่ดูแลนางอยู่นั้น จะไม่คิดเกินเลยต่อนางแม้แต่น้อย”
“เมื่อครบหนึ่งปีข้าจะลงนามในหนังสือหย่าโดยความยินยอม มอบอิสระคืนแก่นาง ภายหน้านางจะแต่งงานใหม่อีกครา ทางฝั่งข้าก็จะเป็นที่พึ่งพิงให้นางตลอดไป”
“ข้าไม่อยากอ้อมค้อมกับใต้เท้าลู่ กล่าวอย่างรวบรัด เมื่อครู่เห็นคุณหนูรองสกุลลู่ถือภาพเหมือนของข้าอยู่ ข้ารู้สึกว่าการแต่งงานครั้งนี้ อันที่จริงเหมาะสมยิ่งนัก”
ลู่เหยียนเต้าโมโหคำพูดของเขาจนใบหน้าบึ้งตึงสลดลง