กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 257 ผู้สื่อข่าวสมัยนี้ว่างกันขนาดนี้แล้วเหรอ ว่างจริง ๆ!
เมื่อเห็นความขลาดกลัวและการประจบประแจงของพวกผู้สื่อข่าว ซูไป๋หางก็อดหัวเราะไม่ได้
“ให้สัมภาษณ์ได้ แต่ฉันยังต้องผัดอาหารให้พวกเขาอยู่นะ”
“รอฉันสักหนึ่งชั่วโมง หลังจากนั้นฉันถึงจะมีเวลา”
ลูกค้าภายในห้องโถงได้ยินเข้า
ความรู้สึกอิจฉาตาร้อนที่ผุดขึ้นเมื่อครู่ก็พลันมลายหายไปในทันที ในใจรู้สึกสบายขึ้นมาก
ดูสิ ต่อให้เป็นเถ้าแก่ซูที่เก่งกาจขนาดนี้ สุดท้ายก็ยังต้องมาผัดอาหารให้พวกเขาอยู่ดีไม่ใช่เหรอ
เถ้าแก่ซูผู้เก่งกาจลงครัวทำอาหารให้พวกเขากินด้วยตัวเอง
พูดอีกอย่างก็คือ พวกเขายังเก่งกาจยิ่งกว่าเถ้าแก่ซูเสียอีก!
ต่างพากันหัวเราะร่า แล้วเอ่ยปากขึ้นมา