กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 215 เจ้าก้อนน่ารักสามชั้นที่เลี้ยงดูกว่าสามสิบปี! จะอย่างไรก็ต้องกินอาหารเลิศรส
“หมอนี่...ทำไมเผ็ดจนเหมือนกับ...”
เหมือนหมาที่เอาแต่หอบแฮ่ก ๆ กันล่ะ
เจียงเฮ่ามองซุนจื้อไฉที่อยู่ข้าง ๆ เหงื่อท่วมหัว กำลังพ่นลมหายใจฟู่ว ๆ พลางพูดขึ้นมาเงียบ ๆ
ดูจากท่าทางของเขา เห็นได้ชัดว่ากินเผ็ดมากไม่ได้ ทำไมถึงโดนเผ็ดจนขนาดนี้แล้วยังจะกินต่ออีกล่ะ
ถึงขั้นที่กินไปจนท้ายสุด ยังเอาน้ำซอสของผัดหมูพริกมาคลุกข้าวอีกเนี่ยนะ
เคยเห็นคนไม่รักชีวิตมาก็มาก
แต่ไม่เคยเห็นใครไม่รักชีวิตขนาดนี้มาก่อนเลย!
ต้องรู้ไว้นะว่า การกินเผ็ดจนถึงขีดสุด มันทำให้เผ็ดจนหัวใจหยุดเต้นได้จริง ๆ
เจียงเฮ่าแสดงออกว่าไม่ค่อยจะเข้าใจเท่าไรนัก