กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 165 อู๋กั๋วลี่: นายอาจไม่ใช่คน แต่เรื่องหมาน่ะนายของแท้!
เจ้าหนูคนนี้...ทำไมถึงรู้สึกเหมือน...จงใจกันนะ?
อู๋กั๋วลี่เหลือบมองใบหน้าที่น่าโดนต่อยสักหมัดนั่น
แล้วชำเลืองมองกล่องอาหารที่อีกฝ่ายถืออยู่ในมือพอดี รวมถึงหมูสามชั้นหนึ่งชิ้นที่ตะเกียบคีบไว้
ในกล่องอาหารสีแดงบรรจุข้าวสวยสีขาวผ่อง
ข้าวฝั่งหนึ่งยังมีมะเขือเทศผัดไข่โปะคลุกเคล้า ย้อมเม็ดข้าวกลายเป็นสีแดงระเรื่อ
รอยแหว่งไปมุมใหญ่ตรงนั้น กับช้อนที่ปักจมอยู่ในข้าว
ก็พอนึกภาพออกได้ทันที
ว่าเจ้าหนูคนนี้เพิ่งจะจงใจใช้ช้อนตักข้าวคลุกไข่ผัดมะเขือเทศคำโตเข้าปากไป!