ตอนที่ 147 นุ่มแต่ไม่ร่วน เนียนละเอียดเหนียวนุ่ม ขนมข้าวดำคำละชิ้น

ตอนที่ 147 นุ่มแต่ไม่ร่วน เนียนละเอียดเหนียวนุ่ม ขนมข้าวดำคำละชิ้น

“นี่มัน...นุ่มแต่ไม่ร่วนอย่างนั้นเหรอ?”

ฟางกว่างผิงมองดูขนมข้าวดำงาดำที่ถูกแยกออกจากกัน พลันชะงักไปเล็กน้อย

ขนมงาดำขนาดครึ่งฝ่ามือนับว่าไม่ได้ใหญ่นัก

ด้านล่างมีชั้นของข้าวดำนึ่งสุก บวกกับตัวขนมข้าวด้านบน

เดิมทีฟางกว่างผิงคิดว่า มันคงคล้ายกับขนมข้าวทั่วไป

ค่อนข้างแห้ง และยังแข็งอยู่บ้าง

ทว่าใครเล่าจะคาดคิด

ตะเกียบเพียงคีบเบา ๆ เช่นนี้ ขนมข้าวดำงาดำก็ถูกแยกออกเป็นสองซีกแล้วหรือ?

ความรู้สึกนี้ทำให้เขารู้สึกเหมือนกับเป็นเต้าหู้อ่อนก้อนหนึ่งอย่างสิ้นเชิง!