กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 133 อีกสิบปีค่อยลาหยุด กระเพาะอาหารสร้างจากเหล็กกล้า～
ซูเยวี่ยเยวี่ยกอดแมวกวักไว้ รู้สึกเพียงว่าแผ่นหลังเย็นวาบ
จามออกมาทีหนึ่ง
สั่นสะท้านไปทั้งตัว ทำไมนางถึงรู้สึกเหมือนมีภาพลวงตาว่ากำลังถูกหมายตาอยู่กันนะ
ซูเยวี่ยเยวี่ยเหลือบมองพี่ชายข้างกาย แล้วก้มมองแมวกวักในอ้อมแขนอีกครั้ง
ทำได้เพียงลูบแมวกวัก เพื่อให้ความไม่สบายใจของนางสงบลง
“ง่าว～ เหมียว ๆ～”
แมวกวักนอนเอกเขนกขี้เกียจอยู่ในอ้อมแขนของซูเยวี่ยเยวี่ย
สัมผัสถึงมือน้อย ๆ อันอบอุ่นบนร่างกาย
รู้สึกเพียงว่า ช่วงเวลานี้ชีวิตแมวได้มาถึงระยะสูงสุดแล้ว