กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 53 ร้านของซูไป๋หาง? ตาเฒ่าคนนี้ หมดทางเยียวยาแล้ว
“อ๊ะ เหนื่อยจัง...”
หลี่เยวี่ยนเยวี่ยนหอบหายใจแฮ่ก เหนื่อยจนไม่อยากจะเอ่ยปากบ่นแม้แต่คำเดียว
สองขากะเผลกไปมา ค่อย ๆ ก้าวปีนบันไดหินอย่างเชื่องช้า
สวมรองเท้าส้นสูงเหยียบย่ำเช่นนี้ จินตนาการได้เลยว่าจะต้องกินแรงมากเพียงใด
ปีนบันไดหินนี้ เงินน่ะได้มาอย่างสบายใจแล้ว แต่นางกลับเจ็บเท้าจนยืนไม่มั่นคงเอาเสียเลย!
หลี่เยวี่ยนเยวี่ยนใช่ว่าจะไม่เคยคิดถอดรองเท้าส้นสูงออก แล้วเดินเท้าเปล่าย่ำบนขั้นบันไดหิน
ทว่าปัญหาก็คือดวงอาทิตย์ยามเที่ยงวันในตอนนี้ แผดเผาจนขั้นบันไดหินร้อนลวก
หากนางเดินเท้าเปล่า
ก็จะถูกขั้นบันไดหินลวกเอาได้