ตอนที่ 38 ผู้คนที่เสียใจภายหลังอย่างยิ่ง! ไม่ขาดนายแค่คนเดียว

ตอนที่ 38 ผู้คนที่เสียใจภายหลังอย่างยิ่ง! ไม่ขาดนายแค่คนเดียว

ในทำนองเดียวกัน ใช้เวลาไม่นาน กับข้าวก็ผัดเสร็จเรียบร้อย

ทุกคนต่างยืดคอเขย่งปลายเท้า เงยหน้ามองขึ้นไปด้านบน

ผักกาดขาวสีเขียวมรกตทีละใบ ๆ นั้น แต่งแต้มด้วยสีน้ำตาลไหม้เล็กน้อย บวกกับกลีบกระเทียมสีครีม ยิ่งยั่วน้ำลายและกระตุ้นต่อมรับรสอย่างถึงที่สุด

ต่างจากมันฝรั่งเส้นผัดก่อนหน้านี้ กลิ่นหอมที่โชยออกมามีรสเปรี้ยวเพิ่มขึ้นมาเล็กน้อย

เปรี้ยวนี้ไม่ใช่เปรี้ยวฝาด ทว่าเป็นความเปรี้ยวที่สดชื่นจับใจ ความเปรี้ยวที่ชวนให้น้ำลายสอเต็มปาก

ได้กลิ่นหอมอันยอดเยี่ยมมามากขนาดนั้น จู่ ๆ ก็มีกลิ่นเปรี้ยวเพิ่มขึ้นมาสายหนึ่ง ราวกับชนวนระเบิดถูกจุดขึ้น ทุกคนต่างทนไม่ไหวอีกต่อไป!

“พระเจ้า นี่มันจะหอมเกินไปแล้ว!”

“รู้สึกว่าตอนนี้ฉันหิวจนกินวัวได้ทั้งตัวแล้ว!”

“นี่คือผักกาดขาวผัดเหรอ ทำไมฉันทำผักกาดขาวแบบนี้ที่บ้านไม่ได้นะ!”