กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 1 ร้านอาหารบนแหล่งท่องเที่ยว? ระบบเทพพ่อครัวผู้แข็งแกร่งที่สุด
“ที่เที่ยวนี่ฉันจะไม่มาอีกแล้ว น่าเบื่อชะมัด!”
“ใช่เลย ๆ อุตส่าห์ปีนเขามาตั้งนาน ดันได้มาดูแค่ของแค่นี้เนี่ยนะ!”
“ของก็แพงหูฉี่ สู้หมกตัวอยู่บ้านยังจะดีกว่า”
“...”
พระพุทธรูปหินองค์หนึ่งตั้งตระหง่านอยู่บนภูเขาชิง
บริเวณเชิงเขา มีนักท่องเที่ยวประปรายเดินเตร็ดเตร่ไปมาอย่างเบื่อหน่าย
นาน ๆ ทีจะมีนักท่องเที่ยวสักคนสองคนเดินเข้าร้านมา จิบน้ำชาสักแก้วแล้วบ่นพึมพำถึงที่นี่
พื้นที่ร้านค้าสองฟากฝั่งถนนมีน้อยจนน่าประหลาด ราวกับเป็นไปในทิศทางเดียวกับนักท่องเที่ยวอันหรอมแหรม เปิดทำการกันอย่างกระจัดกระจายไม่เป็นระเบียบ
แต่ส่วนใหญ่นั้นล้วนเป็นประตูร้านที่ปิดสนิท