กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 99 หนทางอยู่ไม่ไกลที่แท้อยู่ใกล้แค่เอื้อม
“เรื่องด่วนอะไร? ฉันยอมใจนายจริงๆ ไอ้เด็กคนนี้ทำไมถึงไม่ฟังคำเตือนกันบ้างเลย!” เหล่าจางเอ็ดฉันไปพลางเปิดประตูเหล็กไปพลาง
“ที่มาหานายในครั้งนี้ มีเรื่องอยากให้ช่วยจริงๆ!” ฉันหอบหายใจพลางกล่าว การเดินทางไกลครั้งนี้ทำเอาฉันเหนื่อยจนแทบขาดใจ
เหล่าจางเหลือบมองฉันแวบหนึ่ง แล้วกวักมือเรียก “ตามฉันกลับไปคุยกันที่บ้านก่อนเถอะ!”
ฉันเดินตามหลังเหล่าจางไปตามทางเดินเล็กๆ ที่มีร่มไม้ปกคลุม