0047

⬢⬢⬢

ตอนที่ 47 เสียสละชีวิต

อูวา——

ฟางป๋อส่งเสียงร้องประหลาดออกมาฉับพลัน ปราณผีที่พลุ่งพล่านกระจายไปทั่วทิศ โคมไฟสีขาวที่แขวนอยู่ใต้ชายคาแกว่งไกวไปมาทั้งสิ้น ทั่วทั้งคฤหาสน์เก่าแห่งนี้เต็มไปด้วยลมเย็นเยือกและปราณผีที่น่าสะพรึงกลัว

ฟางป๋อไม่สนใจโจวปู้เอ้อร์ ตรงเข้าจู่โจมเคราแพะทันที เขาตั้งใจแน่วแน่ว่าจะช่วยซูเซี่ย

โจวปู้เอ้อร์ถามเคราแพะด้วยรอยยิ้ม “ตาเฒ่านี่ถูกใจเจ้าหรือไม่? ให้ข้าแบ่งตัวมาให้เจ้าเลยไหม?”

“ให้แม่เจ้าสิ...” ตาเฒ่าเคราแพะนี่พอโมโหขึ้นมาก็มักจะสบถคำหยาบออกมา

การกระทำต่อมาของโจวปู้เอ้อร์ทำให้พวกเราตกตะลึงจนแทบสิ้นสติ

เห็นเพียงโจวปู้เอ้อร์ทำท่าทางลาก่อนใส่เคราแพะ “คนอย่างเจ้านี่ช่างหยาบโลนนัก ข้าไม่เล่นกับเจ้าแล้ว ลาก่อน!”

พูดคำว่า “ลาก่อน” จบ โจวปู้เอ้อร์ก็ถอนตัวออกจากสมรภูมิไปจริงๆ แล้วยืนดูอยู่ข้างสนามอย่างออกรสออกชาติ