ตอนที่ 13 ทองหล่อคมดาบ โลหิตย้อมอาภรณ์ขุนนาง

ตอนที่ 13 ทองหล่อคมดาบ โลหิตย้อมอาภรณ์ขุนนาง

ตอนฉินเทียนออกจากตำหนักบำรุงจิต แสงฟ้าใกล้รุ่งแล้ว

ทันทีที่ก้าวพ้นประตูตำหนัก ลมปลายฤดูใบไม้ร่วงพัดลอดรอยต่อเกราะดำ แต่ไม่อาจดับเพลิงแห่ง “ความยำเกรง” ที่ลุกโชนในอกเขาได้แม้แต่น้อย

เขาเคยคิดว่าตนเห็นความน่ากลัวที่สุดของโลกมนุษย์มาแล้ว เคยผ่านบททดสอบเป็นตายที่แม้แต่เทพพุทธะก็ต้องสะเทือนใจ

แต่จนถึงวันนี้ เขาจึงเข้าใจอย่างแท้จริงว่า สิ่งน่ากลัวที่สุดในโลกไม่เคยเป็นคมดาบหรือความตาย

หากคือการยืนต่อหน้าจักรพรรดิหนุ่มผู้ดูอ่อนแอ แล้วพบว่าความลับ อดีต และความสับสนทั้งหมดของตน ชัดเจนต่อพระองค์ดุจลายฝ่ามือ ไม่มีทางซ่อนเร้น

พระองค์ราวเทพที่ผ่าวิญญาณส่วนลึกสุดของเจ้าได้อย่างง่ายดาย บดความหยิ่งและการดิ้นรนทั้งหมดเป็นผง แล้วใช้ท่วงท่าราวผู้สร้างโลก สร้างความหมายแห่งการดำรงอยู่ให้เจ้าใหม่อีกครั้ง

นี่ไม่ใช่การสยบคน

นี่คือ...เทวโองการ

คือสิ่งมีชีวิตจากระดับที่สูงกว่ากำลังล้างสิ่งผิดแผกที่หลงทาง แล้วเขียนเส้นทางของมันขึ้นใหม่