เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 241 “บทพิเศษ”ซ่งทิงหว่าน กับ เสิ่นจั๋วชวน
ตั้งแต่เสิ่นจั๋วชวนเริ่มมีสติรับรู้เรื่องราว เขาก็เอาแต่ทะเลาะต่อสู้กับพวกเผ่าพันธุ์เดียวกันมาโดยตลอด
ต่อมาเมื่อออกเดินทางท่องยุทธภพเพียงลำพัง เขาก็ได้พบเจอผู้คนมากหน้าหลายตา
เขามองดูความสุข ความโกรธ ความเศร้า และความรักความหลงของผู้คนบนโลก แต่ก็ยังรู้สึกว่าการต่อสู้ต่างหากคือความสนุกที่สุดในชีวิต ส่วนความสุขหรือความทุกข์อย่างอื่นล้วนไม่น่าสนใจเลยสักนิด
เพราะอย่างนั้น มังกรผู้หยิ่งทะนงและรักสันโดษอย่างเสิ่นจั๋วชวน จึงไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าวันหนึ่งตัวเองจะตกหลุมรักใครตั้งแต่แรกเห็น
พวกเขาเจอกันครั้งแรกตอนที่ทั้งคู่ถูกดูดเข้าไปในแดนลับแห่งหนึ่งพร้อมกัน
ทั้งสองพบกันในถ้ำมืดสนิท หญิงสาวถือโคมไฟดวงหนึ่ง แสงจากโคมส่องให้ใบหน้าของนางดูสดใสเปล่งประกาย ยิ่งมองก็ยิ่งสะดุดตา
บางที...อาจไม่ใช่เพราะแสงจากโคมไฟเสียทีเดียว นางยืนอยู่ตรงนั้นอย่างน่ามอง น้ำเสียงสดใสไพเราะเอ่ยทักเขาว่า “สหายเต๋า สบายดีหรือไม่ ในถ้ำมืดมาก พวกเราเดินไปด้วยกันไหม?”
เสิ่นจั๋วชวนเป็นคนที่ไม่ว่าจะเจอผู้บำเพ็ญชายหรือหญิง มนุษย์หรืออสูร เขาก็ปฏิบัติต่อทุกคนเหมือนกันหมด ด้วยการเชิดหัวมังกรขึ้นอย่างหยิ่งทะนง ก่อนจะพยักหน้าเล็กน้อยอย่างสง่างามและไว้ตัว ทั้งยังดูเป็นคนเที่ยงตรงมีคุณธรรม
แต่ภายในถ้ำค่อนข้างแคบ เมื่อเห็นระดับบำเพ็ญเพียรของนางต่ำเตี้ยเรี่ยดินราวกับเด็กน้อย แถมร่างกายก็ดูบอบบาง เขากลับอดกังวลไม่ได้ว่าก้อนหินแหลมคมตามผนังถ้ำจะทำให้นางบาดเจ็บ