เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 222 ทัณฑ์สายฟ้าเก้าสิบเก้าสาย
น้ำตาร่วงเป็นสายราวกับไข่มุก ไหลลงมาตามแก้มของซ่งทิงหว่าน ก่อนจะหยดจากปลายคาง
ซ่งทิงหว่านเป็นคนอ่อนโยนราวกับสายลมฤดูใบไม้ผลิ น้อยครั้งมากที่นางจะร้องไห้ต่อหน้าพวกเขา
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสภาพที่เหมือนกำลังหมดสิ้นกำลังใจ สิ้นหวังจนเจ็บปวดราวกับหัวใจจะแหลกสลายเช่นนี้
ทุกคนต่างพากันทำอะไรไม่ถูก
ครั้งสุดท้ายที่เห็นนางทุกข์ใจถึงเพียงนี้ ก็คือตอนที่ซ่งทิงหว่านอยู่ที่อวิ๋นอิ่น และเพิ่งได้เห็นจุดจบของชีวิตที่สองเป็นครั้งแรก
สายฟ้าบนท้องฟ้ายังคงฟาดลงมาอย่างรุนแรง
ทุกครั้งที่มันผ่าลงมา ราวกับฟ้าดินสั่นสะเทือนไปพร้อมกัน เสียงดังประหนึ่งระเบิดขึ้นข้างหู
ดังสนั่นจนแทบหูดับ
ท่ามกลางเสียงฟ้าร้อง พวกเขามองเสิ่นจั๋วชวนก้าวไปข้างหน้า ฝืนร่างกายเข้าไปประคองซ่งทิงหว่าน