เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 205 หลงรักเทพธิดามาตั้งแต่พันปีก่อน
สถานที่ที่มีมนุษย์กระดาษอยู่รวมกันเป็นกลุ่มแบบนี้ มีโอกาสสูงมากว่าจะเป็นอาณาเขตของปีศาจตนหนึ่ง
เพียงแต่การเลื่อนขั้นของเผ่ามารไม่ต้องผ่านทัณฑ์สายฟ้า บางทีอาจเป็นเพราะม่อฉีจี้เคลื่อนไหวกวาดล้างเผ่ามารเสียงดังเกินไป พวกยอดฝีมือที่ฉลาดจึงพากันใช้พรสวรรค์และสมบัติวิเศษต่างๆหลบซ่อนตัวไปก่อน
ช่วงที่สติยังพร่าเลือน ในหัวของซ่งทิงหว่านเต็มไปด้วยความคิดสับสนวุ่นวาย
ท่ามกลางความสับสนนั้น นางกลับจำเสียงหนึ่งได้อย่างแม่นยำ เป็นเสียงที่เคยอยู่แถวบ้านดิน ตอนลมพัดขึ้นมาแล้วพึมพำว่า ไม่นึกเลยว่าจะยังมีคนกล้าเข้ามาในอาณาเขตของเขา
ดูท่าแล้วนางคงเข้ามาอยู่ในอาณาเขตของปีศาจตนหนึ่ง
พวกมนุษย์กระดาษกำลังพูดถึงเรื่องที่เจ้าเมืองจะแต่งงาน
ส่วนเขากลับพึมพำข้างหูนางว่า เจ้าสาวของข้า...
พอซ่งทิงหว่านนึกขึ้นได้ นางก็อดหัวเราะด้วยความโมโหไม่ได้
นางลืมตาตื่นขึ้นมาทันที